Karakadıoğlundan Güzel Bir Şiir Daha..
Uzun yıllar önce ayrıldığım köyümüz Terzialiköyüne duyduğum özlemimi her sene kısa sürelide olsa köyüme gelerek gidermeye çalışıyorum. köyüme olan özlemimi her fırsatta dile getirmekten geri kalmıyorum.
Bunca yıl ayrı kaldığımız Terzialiköyünde yaşayıp ta Terzialiköyünü özlemediğini söyleyen tek bir kişiye ben henüz raslamadım.Bir çok yakın akrabalarım ve arkadaşlarım da bana,gurbette memleket özlemi çektiklerini dile getiriyorlar. Kimi insanlar su içtiği çeşmeleri, yada göllerinde yüzüp balık tuttuğu, çimenlerinde top oynadığı, dere kıyılarını, kimileri doğup büyüdüğü, çocukluğunun geçtiği evini mahallesini ve komşularını, kimileri inek yaydığı ortamları anlatırken, kimileride yıllarca uğramadıkları yüzünü görmedikleri tanıdıkları insanların ne durumda olduklarını merak ediyorlar. İki köylü bir araya gelince mazi dolu yıllarını ta çocukluğundan bu yana ne güzel günlerdi o günler diyerek başlıyor anlatmaya. Ama her zaman güzel haberler gelmiyor tabi ki. Belki yıllar sonra bir dostunun, bir arkadaşının yada bir yakınının vefat haberini alıyorsun birilerinden. Gözlerinin önüne geliyor onlar ile yaşadığı her bir an, ama çaresiz gerçeği kabulleniyor, yüreğine gömüyor ağıdını bir kaç damla göz yaşı ile beraber. Evet dostlar herkesin mutlaka anlatacak bir anısı vardır Terzialiköyü üzerine. Her karşılaştıkları köylüsüne ayak üstüde olsa hemen bir kaçını anlatıveriyordur heyacan dolu soluklarla. Demek ki memleket hasreti hiç dinmiyor dinmek bilmiyor bir türlü bu özlemi anılar dahi dindiremiyor güzel köyümün güzel insanlarının yüreğinde.
Kim bilir belki de kimilerinin en büyük özlemidir Terzialiköyü tepelerinde, bir çeşme çanağına dudağını dayıyarak kana kana su içmek. Sılayı unutmak elbette mümkün deyil ama birlik ve beraberlik içinde kol kola yürürsek, köyümüzün kokusunu inanın tam içimizde yanımızda hissedeceğiz. Çok üzaklarda olup ta bazı imkansızlıklardan dolayı gelemeyen köylümüz vardır mutlaka. Ama sakın ola üzülmesinler, bizler her zaman burada olacağız, sizlerin duygu ve düşüncelerinize kalem olmaya çalışacağız. Köy özlemimizi hep birlikte bu sitede ve bu satırlarda bularak yaşayacağız. Sizler bu satırları okurken her birinizin yüzündeki tebessümü bizlerde buradan hissedeceğiz. Kim bilir,bakarsınız iyice körükleriz içinizdeki yanan köy hasretini bellimi olur. Yıllar sonra bile olsa, bir fırsat bulurda çıkıp geliverirsiniz atalarınızdan kalma yeşilliklerle taçlanmış çocukluğunuzu geçirdiğiniz eski köy evinize. Belkide çeşmelerde buz gibi akan sulardan bir tas içerek, kokusunu içinize çekerek seyre dalarsınız köyünüzü en güzelinden.... Sevgili dostlar güzel köyümün güzel insanları, bende bu özlem ve hasret duygularıyla yeni yazmış olduğum (TERZİALİKÖYÜNDE DURUYOR ÖYLE) adlı şiirimi sizlerle paylaşmak istedim umarım sizlerde beğenerek okursunuz. Kalın sağlıcakla... BEN KÖYÜMÜ VE KÖYLÜMÜ ÇOK SEVİYORUM... Bahtiyar Karakadıoğlu *********************
TERZİALİKÖYÜNDE DURUYOR ÖYLE.. * * * * * * * * * * * * * * * * Bilirimki ölüp gideceğiz biz İster derya olalım istersek deniz Baktımda bom boş eski evimiz Terzialiköyünde duruyor öyle * * * * * * * * * * * * * * * Kavakyandan yukarı yokuşu yürü Çalardı radyolar sabahın körü Biçilmiş darının tarlada çörü Terzialiköyünde duruyor öyle * * * * * * * * * * * * * * * Bir gün gibi gelip geçti seneler Viraneye dönmüş bazı haneler Kurumuş akmıyor eski çeşmeler Terzialiköyünde duruyor öyle * * * * * * * * * * * * * * * * Ne dedeler kalmış nede nineler Hani amca dayı hala teyzeler Cemaati azalmış dolmaz camiler Terzialiköyünde duruyor öyle * * * * * * * * * * * * * * * İster uzakta ol istersen yakın Unutma köyünü unutma sakın Çobansız ineksiz yollara bakın Terzialiköyünde duruyor öyle * * * * * * * * * * * * * * * Okulu kapanmış bak boynu bükük Eskimiş damları hep kırık dökük Ne hale gelmiş gittikte gördük Terzialiköyünde duruyor öyle * * * * * * * * * * * * * * * Geçirdik kışıda getirdik yazı Çoğu ölmüşte yaşıyor azı Kiminin oğlu kiminin kızı Terzialiköyünde duruyor öyle * * * * * * * * * * * * * * * Bazen coşar bende bu deli gönül Çilesiz bitermi kısacık ömür Soyulmuş fındıklar harmanda gübür Terzialiköyünde duruyor öyle * * * * * * * * * * * * * * * Köyümüzün insanında doludur vefa Gidipte gurbette çeksede cefa Kapısı çuldan tahtadan hela Terzialiköyünde duruyor öyle * * * * * * * * * * * * * * * Sallayıpta atardık ne patlardı kolçaklar Bu Bahtiyar sizi tek tek kucaklar Ateş yanmaz duman tütmez ocaklar Terzialiköyünde duruyor öyle * * * * * * * * * * * * * * *Şiir : Bahtiyar karakadıoğlu.. www.terziali.net Kasım / 2011..
Haberi Ekleyen: Mehmet R. Aksu
Bu haber 455 defa okunmuştur.